Javano « Juncture » suite : wat de volledige uitgave bevestigt van de wending

Men had het dossier geopend over de aankondiging van de wending. De uitgang bevestigt - en nuanceert.

Men schreef over Javano bij de aankondiging van « Juncture » dat hij weigerde zich te herhalen. De uitgave bevestigt dit, met nuances die het waard zijn om te noteren.

Sfeer

« Juncture » begint met een ambient-adjacent track dat niet misstond bij Sam Binga of Om Unit. Het is een redaktioneel signaal: Javano kondigt aan dat hij niet meer op hetzelfde terrein speelt als op zijn vorige uitgaves, meer roller-klassiekers.

Track bij track (hoogtepunten)

• Opening : ambient-halftime, zeer weinig percussie, subdued. Zet de toon.
• Midden : een track met een bijna klassieke rollersstructuur - de geruststellende nuance voor hen die een totale wending vreesden.
• Einde : twee zeer experimentele tracks, gebroken breakbeat, variabele tempo, bewerkte vocale samples. Dit is waar de aangekondigde wending echt zichtbaar wordt.

Analyse

Het is geen 180-gradenwending, het is een uitbreiding van het vocabulaire. Javano verwerpt niet wat hij deed - hij voegt gebieden toe. Het is handiger dan een volledige afwijzing van de roller, en waarschijnlijk eerlijker.

Oordeel

Stevig. Het album houdt stand op de duur, de openingssfeer is een echte gok, het einde is riskant maar bewust. Diegenen die een heruitgave van zijn vorige EPs verwachtten, zullen teleurgesteld zijn. De anderen hebben een uitgave die spreekt.

De draad « javano-juncture » zal de komende uitgaves na « Juncture » volgen.