Releases & recensies just nowToevoegen aan bewaarde items

Derde album van LSB, uitgebracht op 2 juli op zijn eigen label Footnotes – negen tracks, nul features, nul compromissen. Een liquid drum & bass die de dansvloeren niet verleidt.
LSB is één van de weinige liquid producers die erin slaagt een album staande te houden zonder dat dancefloors het een betekenis moeten geven. The Middle bevestigt deze houding.
De titel is geen vaag metafoor: het centrale nummer is track 5 van een album van 9, uitgebracht op 2 juli – het exacte midden van het jaar. En LSB is 44 jaar oud. "The middle" in de letterlijke en existentiële zin, zonder er ooit een pose van te maken.
De eerste vier tracks houden een weemoedige, bijna terughoudende sfeer vast – liquid die niet probeert te verleiden, maar een gevoel documenteert. LSB spreekt zelf van een "classic LSB piano roller" tussen de nummers, en de beschrijving volstaat om het geluidslandschap te visualiseren: pianoklanken, discrete bassen, breakbeats die ademen. De productie is bewust van alle glans ontdaan: "there are mistakes in there", zegt hij – en hij heeft besloten ze te behouden.
Vanaf het centrale nummer verandert de toon geleidelijk. De laatste vier tracks openen zich naar iets optimistischer. Geen kunstmatige opbouw, geen grote conclusie. Gewoon een licht dat binnenkomt.
De artwork – mistige groenen en grijzen – zegt hetzelfde als de muziek.
The Middle verschijnt op Footnotes, het imprint van LSB, wat hem volledige artistieke controle geeft. Het album is bedacht in een "ether" tussen thuisluisteren en de dancefloor – noch ambient, noch clubtool. Een vorm die drum & bass zelden met deze coherentie weet in te nemen.
Het album ontstond na een periode van burn-out en therapeutisch werk over zijn relatie met zijn overleden mentor Marcus Intalex. Dat leest niet als een programmatoelichting, dat hoor je in de zuinigheid van middelen.
Derde album, derde bewijs. LSB probeert niet te overtuigen – The Middle nestelt zich en blijft.